AĞLAMA ANNEM

Bir gün ölüm haberim gelirse,
Üzülüp ağlama annem
Cenazem gelince yüzüme bakıp
Ağlama annem

Cenazem giderken arkamdan bakıp
Ağlama annem
Beni toprağa verdiklerinde
Üzülüp ağlama annem

Bir resimde beni görürsen
Ağlama annem
Bir gün mezarıma gelirsen
Ağlama annem

Bir gün bana benzeyen birini gördüğünde
Ağlama annem
Bir gün bana ait bir şey görürsen
Ağlama annem

Ne olur üzülüp ağlama annem

Ömer Bekir Kazan

 

 

BABA

Hani erkekler ağlamazdı baba
Hani erkeklerin yüreği taş gibi olmalıydı
Hem sen değilmiydin
Bir erkek sevmesini bilgiği gibi
Gerektiği zaman ayrılmasınıda bilmelidir diyen

Biliyorum kolay değil
Gencecik oğlunu kara toprağa vermek
Ama her şeye rağmen katlanmak gerek
Hem sende ağlarsan
Annem ile kardeşlerimi kim teselli eder baba.

Ömer Bekir Kazan

 

 

 

KADER

Kader sana ne yaptım
Beni niye yatağa hapis ettin
Sana ne yaptım ki
Beni herkese muhtaç ettin

Sana ne yaptım ki
Beni yalnızlığa bıraktın
Sana ne yaptım ki
Elimi kolumu bağladım

Çaresiz bırakıp
Bu sandalyeye mahkum ettin
Sen bana ne yaparsan yap
Ben pes etmeyeceğim

Ölene kadar savaşıp
Mücadele edeceğim
Sabredip senin yaptığın
Her şeye katlanacağım

Ömer Bekir Kazan

 

 

Mazideki Gülen Gözler

Bugün bir arkadaşıma rastladım
Bir yerlerde oturup lafladık
Seni sordum iyi dedi
Ne yaptığını, nelerle uğraştığını

Bir kızın varmış saadet gül adında
Ne güzel isim dedim
İsmi gibi saadetli olur inşallah
demeye kalmadan

Biliyormusun dedi arkadaşın ?
Birde Fazla mutlu değil
Tebessümü bile eksik, üzüldüm
O güzel gözleri hep hüzünlü ve kasvetli

Seninle olduğu gibi değil artık
Parlamıyor gözlerinin içi güller açmıyor gül yüzü
Diyerek içimdeki ateşi körükledi
Ve yine alev aldı sönmeyen yangınlar

Ama bu öfkedendi, ne üzüntüden
bu olsa olsa kızgınlıktan
Sana karşı kırılmamdan ve alın yazıma
Çünkü göz göre göre böyle kötü çizdin kaderimizi

Ne diyeyim bu vakitten sonra
Ne diyeyim ne diyeyim ki,
Bunumu reva gördün sonumuza
allah'ım güzel Allah'ım
O saf duyguların karşılığı bumu aşkıma.

  Ömer Bekir Kazan

 

 

AYRILIK RÜZGARLARI

Bir sonbahar sonuydu bana veda edip gittiğinde
Ne kadar zor bişeydi bilirmisin
Gözlerine bakarak sana onunla beraber
Mutluluk dilemek

Ne kadarda istemesekte biz bu ayrılığı
Ayrılık rüzgarları esip savurdu ikimizide bir yana
O esintiden geri kalan yaşlı bir çınar ağacı
Ve bir kaç hatıra kaldı geriye
Onlarıda çok gördüler bize bir tanem

Ömer Bekir Kazan    omerbekirkazan@mynet.com